«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ايران»: گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!
فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر را به همهی کارگران ایران و جهان، تبریک میگوئیم و تلاشها و مبارزات مستمر آنها برای رسیدن به آزادی، عدالت اجتماعی، رفع تبعیض و تامین حقوق انسانی برای تک تک آحاد جامعه را، ارج میگذاریم.
امسال اول ماه مه در شرایطی فرامیرسد که کشور ما از یکسو درگیر جنگ و تجاوز خارجی است، از سوی دیگر با حکومتی مواجه است که کارآئی و توانائی حل مشکلات کشور را ندارد و خود در عمل عامل اصلی فلج اقتصادی اوضاع بحرانی کشور است و جز سرکوب، زندان و کشتار پاسخ دیگری برای خواستهای بهحق کارگران و حقوق بگیران ندارد. قبل از جنگ اخیر، نیز وضعیت عمومی مردم و کشور دچار بحران بود، اعتراضات دیماه و کشتاری که رژیم در جریان این اعتراضات انجام داد، بیانگر این واقعیت بود. اما جنگ تجاوزگرانهی آمریکا و اسرائیل بر وخامت اوضاع افزوده و بحرانهای حاکم بر جامعه ما را بیشتر و اوضاع بخش بزرگی از جامعه را وخیمتر نمود. در جریان این جنگ هزاران نفر کشته و زخمی شدهاند. میلیونها تن آواره شدهاند؛ دهها کارخانە، موسسهی تولید برق، پالایشگاه، بیمارستان، دانشگاە، مدرسە، اسکلە، جادە، پل، راە آهن و خانە و مغازە ویران شدەاند. حدود دو میلیون کارگر در اثر تخریب واحدهای بزرگ صنعتی و خدماتی، قطع اینترنت مشاغل خود را از دست دادەاند، نرخ تورم افزایش نجومی یافته، قیمت مواد غذایی بە صورت جهشی بالا رفتهاست. شرائطی که با ادامهی آتشبس شکنندهی کنونی هر روز بدتر میشود و چشماندازی برای تغییر این وضعیت در دیدرس نیست و نگرانی از ادامهی جنگ، شرایط زندگی را برای بخش عظیمی از مردم غیرقابل تحملتر کردهاست. بار بزرگ مصائب این جنگ روی دوش کارگران و دیگر اقشار محروم جامعه آوار شدهاست.
قبل از جنگ اخیر نیز، بخش بزرگی از جمعیت کشور به دلیل بی کفایتی و و ناتوانی رژیم جمهوری اسلامی در زیر خط فقر و یا در مرز خط فقر بهسر میبردند. اما بعد از این جنگ و ویرانیهای ناشی از آن نه فقط بر شمار بیکاران افزودهشده است، بلکه امکان تامین حداقل زندگی و سرپناهی برای زیستن به مراتب دشوارتر از پیش شدهاست. جنگ اخیر همچنین تاثیر مخربی بر مبارزات مطالباتی کارگران برای برخورداری از حقوق خود در جامعه، تامین حداقل زندگی متناسب با شرائط جامعه داشتهاست. پیش از جنگ هم جمهوری اسلامی توجهی به خواستها و مطالبات کارگران، معلمان، بازنشستگان و دیگر مزد و حقوق بگیران نداشت، اما در شرائط بعد از جنگ و تاثیرات مخرب آن، بر حجم مشکلات افزوده شده، در عین حال، امکان پیگیری مطالبات به حق کارگران هم از آنها گرفتهشدهاست. اعتصابات و اعتراضات کارگران سابقهای طولانی در طول حیات جمهوری اسلامی داشته، قبل از جنگ تجاوزگرانهی اول و دوم آمریکا و اسرائیل هم این اعتصابات و اعتراضات، ادامه داشتند. اما این تجاوز نظامی تاثیر مخربی بر این روند داشتهاست.
گرچه جمهوری اسلامی، بدون جنگ هم با بازداشت، تهديد و محکومیت فعالان کارگری و رهبران سندیکائی، مانع تلاش آنها برای ایجاد تشکلهای مستقل کارگران، معلمان و تشکلهای صنفی دیگر اقشار بود، اما در شرائط جنگی کنونی نیز هر اعتراضی را تحت عناوین مختلف در هم میکوبد و قوانین جدیدی ابداع میکند. در سال گذشته نیز، تعداد زیادی از فعالین کارگری و فرهنگی، به دلیل اعتراضات خود بازداشت شده و حکمهای طولانی گرفته و همچنان در شرایط غیرانسانی در زندان بهسر میبرند و با محرومیت از درمان، مرخصی، قطع تلفن و انتقال تنبیهی مواجه شدند. نباید فراموش کرد که در جمهوری اسلامی مقرراتزدائی و بیتوجهی به نیازهای کارگران در چارچوب قوانین موجود هم به یک روش رایج تبدیل شدهاست. بیش از نیمی از کارگران از شمول قانون کار خارج شدهاند. تشکیل اتحادیەهای کارگری مستقل ممنوع شدهاست. اعتصابات کارگری سرکوب میشوند و مناسبات تبعیضآمیز جنسی علیە زنان در محل کار و جامعە رسمیت دارد. بخش بزرگی از کارگران با قراردادهای موقت استخدام میشوند و فاقد امنیت شغلی هستند.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» روز جهانی کارگر را گرامی میدارد و از مطالبات و مبارزات بهحق کارگران و همه مزد و حقوق بگیران و بیکاران پشتيبانی میکند. به باور ما پایان دادن به جنگ و درگیری نظامی و استقرار صلح، تنها راه ایجاد امکان برای تامین امنیت عمومی، بازسازی کشور و مبارزه با فقر و ایجاد اشتغال است. تحقق اهداف «همگامی» در پایان دادن به تبعیض جنسی و جنسیتی در بازار کار، ایجاد فرصتهای شغلی برای زنان، حقوق برابر آنان بدون توجه به جنسیت، تامین ایمنی کار و امنيت شغلی، به رسمیت شناختن حق اعتصاب و حق داشتن سندیکاهای مستقل، تنها در آزادی و دموکراسی و صلح ممکن خواهد شد. از نظر ما ادامه و گسترش مبارزات صنفی و سندیکایی کارگران و حقوق بگیران برای رسیدن به خواستهای خود، جزئی از مبارزه برای تحقق آزادی و دموکراسی در کشور است.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ايران»
۸ ارديبهشت ۱۴۰۵ – ۲۸ آوريل ۲۰۲۶